S. Stephani Hungariæ Regis Confessoris ~ III. classis
Scriptura: Feria Quarta infra Hebdomadam XIV post Octavam Pentecostes V. Augusti
----------------------------------------
Incipit
O sacerdote, estando preparado, ao entrar no Altar, feita a devida reverência a ele [ao altar], benze-se com o sinal da cruz da testa ao peito e, em voz clara, diz:
In nómine Patris, ✠ et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
Em seguida, unindo as mãos diante do peito, começa a Antífona:
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
Depois, alternadamente com os Ministros, diz a seguinte:
Ps. 42, 1-5
S. Iúdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
M. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
S. Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
M. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
S. Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
M. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
S. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
M. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
O sacerdote repete a Antífona:
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
Depois, alternadamente com os Ministros, diz a seguinte:
Ps. 42, 1-5
S. Iúdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
M. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
S. Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
M. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
S. Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
M. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
S. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
M. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
O sacerdote repete a Antífona:
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
Benze-se, dizendo:
℣. Adiutórium nostrum ✠ in nómine Dómini.
℟. Qui fecit cælum et terram.
Em seguida, de mãos unidas, profundamente inclinado, faz a Confissão.
O sacerdote diz:
S. Amen.
e ergue-se. Em seguida, os Ministros repetem a Confissão: e onde pelo Sacerdote se dizia a vós, irmãos e vós, irmãos, pelos Ministros se diz a ti, pai e ti, pai.
S. Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
℟. Amen.
Benze-se com o sinal da cruz, dizendo:
℣. Adiutórium nostrum ✠ in nómine Dómini.
℟. Qui fecit cælum et terram.
Em seguida, de mãos unidas, profundamente inclinado, faz a Confissão.
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: Bate no peito três vezes, dizendo: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
M. Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.O sacerdote diz:
S. Amen.
e ergue-se. Em seguida, os Ministros repetem a Confissão: e onde pelo Sacerdote se dizia a vós, irmãos e vós, irmãos, pelos Ministros se diz a ti, pai e ti, pai.
M. Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: Bate no peito três vezes, dizendo: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Depois, o Sacerdote, de mãos unidas, faz a absolvição, dizendo:S. Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
℟. Amen.
Benze-se com o sinal da cruz, dizendo:
S. Indulgéntiam, ✠ absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.E, inclinado, prossegue:
℣. Deus, tu convérsus vivificábis nos.
℟. Et plebs tua lætábitur in te.
℣. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
℟. Et salutáre tuum da nobis.
℣. Dómine, exáudi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
E, estendendo e unindo as mãos, diz em voz clara:
Orémus, e, subindo ao Altar, diz secretamente [em voz baixa]:
Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Em seguida, de mãos unidas sobre o Altar, inclinado, diz:
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, Beija o Altar no meio quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
℣. Deus, tu convérsus vivificábis nos.
℟. Et plebs tua lætábitur in te.
℣. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
℟. Et salutáre tuum da nobis.
℣. Dómine, exáudi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
E, estendendo e unindo as mãos, diz em voz clara:
Orémus, e, subindo ao Altar, diz secretamente [em voz baixa]:
Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Em seguida, de mãos unidas sobre o Altar, inclinado, diz:
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, Beija o Altar no meio quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Incensatio
Na Missa solene, o Celebrante, antes de ler o Introito, antes de começar a antífona do Introito, incensa o altar.
Na Missa solene, o Celebrante, antes de ler o Introito, antes de começar a antífona do Introito, incensa o altar.
O Diácono, um pouco inclinado para o sacerdote, diz:
Benedícite, pater reverénde
O Sacerdote abençoa o incenso, dizendo:
Ab illo bene✠dicáris, in cuius honóre cremáberis. Amen.
Benedícite, pater reverénde
O Sacerdote abençoa o incenso, dizendo:
Ab illo bene✠dicáris, in cuius honóre cremáberis. Amen.
E, recebido o turíbulo do Diácono, incensa o Altar, sem nada dizer.
Depois, o Diácono, recebido o turíbulo do Celebrante, incensa somente a este.
O Sacerdote dirige-se ao lado da Epístola e, benzendo-se com o sinal da cruz, começa em voz audível a antífona do Introito:
Introitus
Ps 36:30-31
Os iusti meditábitur sapiéntiam, et lingua eius loquétur iudícium: lex Dei eius in corde ipsíus.
Ps 36:1
Noli æmulári in malignántibus: neque zeláveris faciéntes iniquitátem.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Os iusti meditábitur sapiéntiam, et lingua eius loquétur iudícium: lex Dei eius in corde ipsíus.
Ps 36:30-31
Os iusti meditábitur sapiéntiam, et lingua eius loquétur iudícium: lex Dei eius in corde ipsíus.
Ps 36:1
Noli æmulári in malignántibus: neque zeláveris faciéntes iniquitátem.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Os iusti meditábitur sapiéntiam, et lingua eius loquétur iudícium: lex Dei eius in corde ipsíus.
Kyrie
Terminada esta, de mãos unidas, e alternadamente com os Ministros, diz:
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Christe, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
Terminada esta, de mãos unidas, e alternadamente com os Ministros, diz:
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Christe, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
Gloria
Depois, no meio do Altar, estendendo e unindo as mãos, e inclinando um pouco a cabeça, diz, se for para ser dito, Glória in excélsis Deo, e prossegue de mãos unidas. Quando diz Adorámus te, Grátias ágimus tibi, e Iesu Christe, e Súscipe deprecatiónem, inclina a cabeça; e no fim, dizendo: Cum Sancto Spíritu, benze-se da testa ao peito.
Glória in excélsis Deo. Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Iesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Iesu Christe. Cum Sancto Spíritu ✠ in glória Dei Patris. Amen.
Oratio
Em seguida, beija o Altar no meio e, voltando-se para o povo, diz:
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Em seguida, beija o Altar no meio e, voltando-se para o povo, diz:
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Depois diz: Orémus, e as Orações, uma ou mais, conforme a ordem do Ofício exige. Segue-se a Epístola, o Gradual, o Trato ou o Aleluia com Verso, ou a Sequência, conforme o Tempo ou a qualidade da Missa exige.
Orémus.
Concéde, quǽsumus, Ecclésiæ tuæ, omnípotens Deus: ut beátum Stéphanum Confessórem tuum, quem regnántem in terris propagatórem hábuit, propugnatórem habére mereátur gloriósum in cœlis.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.Lectio
Léctio libri Sapiéntiæ
Eccli 31:8-11
Beátus vir, qui invéntus est sine mácula, et qui post aurum non ábiit, nec sperávit in pecúnia et thesáuris. Quis est hic, et laudábimus eum? fecit enim mirabília in vita sua. Qui probátus est in illo, et perféctus est, erit illi glória ætérna: qui potuit tránsgredi, et non est transgréssus: fácere mala, et non fecit: ídeo stabilíta sunt bona illíus in Dómino, et eleemósynas illíus enarrábit omnis ecclésia sanctórum.
℟. Deo grátias.
Graduale
Ps 91:13; 91:14
Iustus ut palma florébit: sicut cedrus Líbani multiplicábitur in domo Dómini.
Ps 91:3
Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem. Allelúia, allelúia
Ia 1:12
Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúia.
Ps 91:13; 91:14
Iustus ut palma florébit: sicut cedrus Líbani multiplicábitur in domo Dómini.
Ps 91:3
Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem. Allelúia, allelúia
Ia 1:12
Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúia.
Evangelium
D. Iube, domne, benedícere.
O Sacerdote responde:
S. Dóminus sit in corde tuo et in lábiis tuis: ut digne et competénter annúnties Evangélium suum: In nómine Patris, et Fílii, ✠ et Spíritus Sancti. Amen.
E, recebida a bênção, beija a mão do Celebrante; e, dirigindo-se com os outros Ministros, com o incenso e as velas, ao lugar do Evangelho, permanecendo de pé com as mãos unidas, diz:
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℟. Glória tibi, Dómine.
Luc 19:12-26
S. Per Evangélica dicta, deleántur nostra delícta.
Em seguida, o Sacerdote é incensado pelo Diácono.
Terminadas estas coisas, se é Missa solene, o Diácono depõe o livro dos Evangelhos sobre o meio do Altar, e o Celebrante abençoa o incenso, como acima; depois, o Diácono, ajoelhado diante do Altar, de mãos unidas, diz:
Munda cor meum ac lábia mea, omnípotens Deus, qui lábia Isaíæ Prophétæ cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Depois, toma o livro do Altar e, novamente ajoelhado, pede a bênção ao Sacerdote, dizendo:D. Iube, domne, benedícere.
O Sacerdote responde:
S. Dóminus sit in corde tuo et in lábiis tuis: ut digne et competénter annúnties Evangélium suum: In nómine Patris, et Fílii, ✠ et Spíritus Sancti. Amen.
E, recebida a bênção, beija a mão do Celebrante; e, dirigindo-se com os outros Ministros, com o incenso e as velas, ao lugar do Evangelho, permanecendo de pé com as mãos unidas, diz:
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
E pronunciando: Sequéntia sancti Evangélii secúndum N. [Seguimento do santo Evangelho segundo N.], ou Inítium [Início], com o polegar da mão direita assinala o livro no início do Evangelho que vai ler, depois a si mesmo na testa, na boca e no peito; e, enquanto os Ministros respondem Glória tibi, Dómine, incensa o livro três vezes; depois prossegue o Evangelho de mãos unidas. Terminado este, o Subdiácono leva o livro ao Sacerdote, que beija o Evangelho, dizendo:
Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Lucam℟. Glória tibi, Dómine.
Luc 19:12-26
In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis parábolam hanc: Homo quidam nóbilis ábiit in regionem longínquam accípere sibi regnum, et revérti. Vocátis autem decem servis suis, dedit eis decem mnas, et ait ad illos: Negotiámini, dum vénio. Cives autem eius óderant eum: et misérunt legatiónem post illum, dicéntes: Nólumus hunc regnáre super nos. Et factum est, ut redíret accépto regno: et iussit vocári servos, quibus dedit pecúniam, ut sciret, quantum quisque negotiátus esset. Venit autem primus, dicens: Dómine, mna tua decem mnas acquisívit. Et ait illi: Euge, bone serve, quia in módico fuísti fidélis, eris potestátem habens super decem civitátes. Et alter venit, dicens: Dómine, mna tua fecit quinque mnas. Et huic ait: Et tu esto super quinque civitátes. Et alter venit, dicens: Dómine, ecce mna tua, quam hábui repósitam in sudário: tímui enim te, quia homo austérus es: tollis, quod non posuísti, et metis, quod non seminásti. Dicit ei: De ore tuo te iúdico, serve nequam. Sciébas, quod ego homo austérus sum, tollens, quod non pósui, et metens, quod non seminávi: et quare non dedísti pecúniam meam ad mensam, ut ego véniens cum usúris útique exegíssem illam? Et astántibus dixit: Auferte ab illo mnam et date illi, qui decem mnas habet. Et dixérunt ei: Dómine, habet decem mnas. Dico autem vobis: Quia omni habénti dábitur, et abundábit: ab eo autem, qui non habet, et, quod habet, auferétur ab eo.
℟. Laus tibi, Christe.S. Per Evangélica dicta, deleántur nostra delícta.
Em seguida, o Sacerdote é incensado pelo Diácono.
Credo
omit.
omit.
Offertorium
Em seguida, beija o Altar e, voltando-se para o povo, diz:
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Depois diz: Orémus, e o Ofertorio.
Orémus.
Ps 88:25
Véritas mea et misericórdia mea cum ipso: et in nómine meo exaltábitur cornu eius.
Em seguida, beija o Altar e, voltando-se para o povo, diz:
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Depois diz: Orémus, e o Ofertorio.
Orémus.
Ps 88:25
Véritas mea et misericórdia mea cum ipso: et in nómine meo exaltábitur cornu eius.
Dito isto, se é Missa solene, o Diácono apresenta ao Celebrante a Patena com a Hóstia; se é privada, o próprio Sacerdote toma a Patena com a Hóstia, a qual, oferecendo, diz:
Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Em seguida, fazendo a cruz com a mesma Patena, depõe a Hóstia sobre o Corporal. O Diácono ministra o vinho, e o Subdiácono a água no Cálice; ou, se a Missa é privada, o Sacerdote deita ambos e abençoa a água a ser misturada no Cálice com o sinal da cruz, dizendo:
Deus, ✠ qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per huius aquæ et vini mystérium, eius divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Iesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Depois, toma o Cálice e o oferece, dizendo:
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ maiestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
Em seguida, faz o sinal da cruz com o Cálice, e o põe sobre o Corporal, e o cobre com a Pala; então, de mãos unidas sobre o Altar, um pouco inclinado, diz:
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Ereto, expande as mãos e, estendendo-as para o alto, une-as, elevando os olhos ao céu e logo baixando-os, diz:
Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: Abençoa as Ofertas, prosseguindo: et béne✠dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Incensatio
Depois, se celebra solenemente, abençoa o incenso, dizendo:
Incénsm istud a te benedíctum ascéndat ad te, Dómine: et descéndat super nos misericórdia tua.
Em seguida, incensa o Altar, dizendo:
Ps. 140, 2-4
Accéndat in nobis Dóminus ignem sui amóris, et flammam ætérnæ caritátis. Amen.
Depois, o Sacerdote é incensado pelo Diácono; em seguida, os outros por ordem.
Depois, se celebra solenemente, abençoa o incenso, dizendo:
Per intercessiónem beáti Michaélis Archángeli, stantis a dextris altáris incénsi, et ómnium electórum suórum, incénsum istud dignétur Dóminus bene✠dícere, et in odórem suavitátis accípere. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
E, recebido o turíbulo do Diácono, incensa as Ofertas, no modo prescrito nas Rubricas gerais, dizendo:Incénsm istud a te benedíctum ascéndat ad te, Dómine: et descéndat super nos misericórdia tua.
Em seguida, incensa o Altar, dizendo:
Ps. 140, 2-4
Dirigátur, Dómine, orátio mea, sicut incénsum, in conspéctu tuo: elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum. Pone, Dómine, custódiam ori meo, et óstium circumstántiæ lábiis meis: ut non declínet cor meum in verba malítiæ, ad excusándas excusatiónes in peccátis.
Enquanto devolve o turíbulo ao Diácono, diz:Accéndat in nobis Dóminus ignem sui amóris, et flammam ætérnæ caritátis. Amen.
Depois, o Sacerdote é incensado pelo Diácono; em seguida, os outros por ordem.
O Sacerdote lava as mãos, dizendo:
Ps. 25, 6-12
Ps. 25, 6-12
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Em seguida, um pouco inclinado no meio do Altar, com as mãos unidas sobre ele, diz:
Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Iesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Ioannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Depois oscula o Altar e, voltando-se para o povo, estendendo e unindo as mãos, com a voz um pouco elevada, diz:
S. Amen.
Secreta
Réspice, quas offérimus, hóstias, omnípotens Deus: et præsta; ut, qui passiónis Dominicæ mystéria celebrámus, imitémur quod ágimus.
Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
S. Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
O Ministro ou os circunstantes respondem; de outro modo, o próprio Sacerdote:M. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis vel meis ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
O Sacerdote, em voz baixa, diz:S. Amen.
Em seguida, com as mãos estendidas, sem de modo algum [dizer] Orémus, acrescenta as Orações secretas.
Secreta
Réspice, quas offérimus, hóstias, omnípotens Deus: et præsta; ut, qui passiónis Dominicæ mystéria celebrámus, imitémur quod ágimus.
Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Præfatio
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Sursum corda.
℟. Habémus ad Dóminum.
℣. Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
℟. Dignum et iustum est.
Communis
Concluídas estas coisas, quando chegar à conclusão, diz em voz clara: Per ómnia sǽcula sæculórum, com o Prefácio, como a seguir. Começa o Prefácio com ambas as mãos postas de um lado e de outro sobre o Altar; as quais eleva um pouco quando diz: Sursum corda. Une-as diante do peito e inclina a cabeça quando diz: Grátias agamus Dómino, Deo nostro. Em seguida, separa as mãos e as mantém separadas até o fim do Prefácio; o qual terminado, une-as novamente e, inclinado, diz: Sanctus. E quando diz: Benedíctus, qui venit, faz o sinal da cruz sobre si, da testa ao peito.
℣. Dóminus vobíscum.℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Sursum corda.
℟. Habémus ad Dóminum.
℣. Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
℟. Dignum et iustum est.
Communis
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Canon
Terminado o prefácio, o sacerdote, estendendo, elevando um pouco e unindo as mãos, e elevando os olhos ao céu, e logo baixando-os, profundamente inclinado diante do Altar, com as mãos postas sobre ele, diz:
Te ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, Beija o Altar e, com as mãos unidas diante do peito, diz: uti accépta hábeas et benedícas, Traça três vezes o sinal da cruz sobre a Hóstia e o Cálice juntamente, dizendo: hæc ✠ dona, hæc ✠ múnera, hæc ✠ sancta sacrifícia illibáta, Com as mãos estendidas, prossegue: in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro Leone et Antístite nostro o nome do Bispo, no caso, [vai para o] ablativo et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
Commemoratio pro vivis
Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. Une as mãos, ora um pouco por aqueles por quem tenciona orar; em seguida, com as mãos estendidas, prossegue: et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis Sponsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Iacóbi, Ioánnis, Thomæ, Iacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Ioánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. Une as mãos Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Mantendo as mãos estendidas sobre as Oferendas, diz:
Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum iúbeas grege numerári. Une as mãos Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, Traça três vezes o sinal da cruz sobre as Oferendas, bene✠díctam, adscríp✠tam, ra✠tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: Traça uma vez o sinal da cruz sobre a Hóstia, ut nobis Cor✠pus, e uma vez sobre o Cálice, et San✠guis fiat dilectíssimi Fílii tui, Une as mãos Dómini nostri Iesu Christi.
Qui prídie quam paterétur, Toma a Hóstia, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, Eleva os olhos ao céu, et elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, Inclina a cabeça, tibi grátias agens, Traça o sinal da cruz sobre a Hóstia, bene✠díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.
Segurando a Hóstia com ambas as mãos entre os polegares e os indicadores, profere as palavras da consagração em segredo, distintamente e atentamente sobre a Hóstia, e simultaneamente sobre todas, se houver várias a serem consagradas.
Proferidas estas palavras, genuflexo, adora imediatamente a Hóstia consagrada: levanta-se, mostra-a ao povo, repõe-na sobre o Corporal e, genuflexo, adora-a novamente: e não mais separa os polegares e os indicadores, exceto quando a Hóstia tiver de ser manuseada, até a ablução dos dedos.
Então, descoberto o Cálice, diz:
Símili modo postquam cenátum est, Com ambas as mãos toma o Cálice, accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: Igualmente inclina a cabeça, item tibi grátias agens, Segurando o Cálice com a mão esquerda, traça com a direita o sinal da cruz sobre ele, bene✠díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes.
Profere as palavras da consagração sobre o Cálice, atentamente, continuamente e em segredo, segurando-o um pouco elevado.
Proferidas estas palavras, deposita o Cálice sobre o Corporal, e dizendo em segredo:
Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.
Genuflexo, adora: levanta-se, mostra [o Cálice] ao povo, deposita-o, cobre-o e, genuflexo, adora-o novamente.
Em seguida, separando as mãos, diz:
Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ maiestáti tuæ de tuis donis ac datis, Junta as mãos, e traça o sinal da cruz três vezes sobre a Hóstia e o Cálice conjuntamente, dizendo: Hóstiam ✠ puram, Hóstiam ✠ sanctam, Hóstiam ✠ immaculátam, Traça o sinal da cruz uma vez sobre a Hóstia, dizendo: Panem ✠ sanctum vitæ ætérnæ, e uma vez sobre o Cálice, dizendo: et Cálicem ✠ salútis perpétuæ.
Estendendo as mãos, prossegue:
Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui iusti Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Profundamente inclinado, com as mãos juntas e postas sobre o Altar, diz:
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: iube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ maiestátis tuæ: ut, quotquot Beija o Altar, ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Junta as mãos, e traça o sinal da cruz uma vez sobre a Hóstia, e uma vez sobre o Cálice, Cor ✠ pus, et Sán ✠ guinem sumpsérimus, Benze-se a si mesmo, dizendo: omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. Junta as mãos. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Commemoratio pro defunctis
Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Junta as mãos, ora um pouco por aqueles defuntos pelos quais pretende orar, depois, estendendo as mãos, prossegue: Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. Junta as mãos, e inclina a cabeça, dizendo: Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Com a mão direita bate no peito, dizendo com a voz um pouco elevada:
Nobis quoque peccatóribus Estendendo as mãos como antes, prossegue em segredo: fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Ioánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. Junta as mãos. Per Christum, Dóminum nostrum.
Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, Traça o sinal da cruz três vezes sobre a Hóstia e o Cálice conjuntamente, dizendo: sanctí✠ficas, viví✠ficas, bene✠dícis et præstas nobis.
Descobre o Cálice, faz uma genuflexão, toma a Hóstia entre o polegar e o indicador da mão direita: e, segurando o Cálice com a mão esquerda, traça com a Hóstia o sinal da cruz três vezes de uma à outra borda do Cálice, dizendo:
Per Ip✠sum, et cum Ip✠so, et in Ip✠so, Com a própria Hóstia traça duas vezes o sinal da cruz entre si e o Cálice, dizendo: est tibi Deo Patri ✠ omnipoténti, in unitáte Spíritus ✠ Sancti, Elevando um pouco o Cálice com a Hóstia, diz: omnis honor, et glória.
Repõe a Hóstia, cobre o Cálice com a Pala, faz uma genuflexão, levanta-se, e diz em voz inteligível ou canta:
Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Repõe a Hóstia, cobre o Cálice com a Pala, faz uma genuflexão, levanta-se, e diz em voz inteligível ou canta:
Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Preparatio Communionis
Junta as mãos.
Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere: Estende as mãos.
Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
℟. Sed líbera nos a malo.
S. O sacerdote diz em segredo: Amen.
Em seguida, pega com a mão direita a Patena entre os dedos indicador e médio, a qual, mantendo-a ereta sobre o Altar, diz em segredo:
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, Traça sobre si o sinal da cruz com a Patena, da testa ao peito, da propítius pacem in diébus nostris: Beija a Patena, ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.
Coloca a Patena debaixo da Hóstia, descobre o Cálice, faz uma genuflexão, levanta-se, toma a Hóstia e, segurando-a sobre o Cálice com ambas as mãos, parte-a ao meio, dizendo:
Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum.
E a metade que segura na mão direita, coloca-a sobre a Patena. Em seguida, da parte que havia ficado na mão esquerda, parte uma partícula, dizendo:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
Junta a outra metade, que segura na mão esquerda, à metade colocada sobre a Patena, e mantendo na mão direita a pequena partícula sobre o Cálice, o qual segura com a mão esquerda pelo nó abaixo da copa, diz em voz inteligível ou canta:
℣. Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Com a própria partícula traça o sinal da cruz três vezes sobre o Cálice, dizendo:
Pax Dómini sit semper vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Lança a própria partícula no Cálice, dizendo em segredo:
Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Cobre o Cálice, faz uma genuflexão, levanta-se e, inclinado diante do Sacramento, de mãos juntas e batendo três vezes no peito, diz em voz inteligível:
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
Em seguida, com as mãos juntas sobre o Altar, inclinado, diz em segredo as seguintes Orações:
Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Se se deve dar a paz, beija o Altar e, dando a paz, diz:
Pax tecum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
Percéptio Córporis tui, Dómine Iesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Faz uma genuflexão, levanta-se e diz:
Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
Em seguida, um pouco inclinado, toma ambas as partes da Hóstia entre o polegar e o indicador da mão esquerda, e coloca a Patena por baixo entre o mesmo indicador e o dedo médio, e batendo três vezes no peito com a mão direita, com a voz um pouco elevada, diz três vezes devota e humildemente:
℣. Dómine, non sum dignus, E prossegue em segredo: ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
℣. Dómine, non sum dignus, E prossegue em segredo: ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
℣. Dómine, non sum dignus, E prossegue em segredo: ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Depois, traçando sobre si o sinal da cruz com a Hóstia sobre a Patena, diz:
Corpus Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
E inclinando-se, consome reverentemente ambas as partes da Hóstia; consumidas estas, deposita a Patena sobre o Corporal e, erguendo-se, junta as mãos e repousa um pouco em meditação do Santíssimo Sacramento.
Em seguida, descobre o Cálice, faz uma genuflexão, recolhe os fragmentos, se houver algum, limpa a Patena sobre o Cálice, dizendo entrementes:
Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Toma o Cálice com a mão direita e, traçando sobre si o sinal da cruz com ele, diz:
Sanguis Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
E colocando a Patena por baixo do Cálice com a mão esquerda, consome reverentemente todo o Sangue com a partícula. Consumido este, se houver fiéis a serem comunicados, comunique-os antes de purificar-se.
Depois diz:
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Entrementes, estende o Cálice ao ministro, que nele deita um pouco de vinho, com o qual se purifica; em seguida prossegue:
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Lava e enxuga os dedos, e consome a ablução; enxuga a boca e o Cálice, o qual, dobrado o Corporal, cobre e coloca no Altar como antes; em seguida, prossegue a Missa.
Communio
Matt 24:46-47
Beátus servus, quem, cum vénerit dóminus, invénerit vigilántem: amen, dico vobis, super ómnia bona sua constítuet eum.
Postcommunio
Dita a antífona da Comunhão, beija o altar e, voltando-se para o povo, diz:
S. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Em seguida, voltando ao altar, diz:
Orémus.
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut beáti Stephani Confessóris tui fidem cóngrua devotióne sectémur; qui, pro eiúsdem fídei dilatatióne, de terréno regno ad cœléstis regni glóriam méruit perveníre.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Conclusio
Dita, depois da última Oração,
S. Dóminus vobíscum.
M. Et cum spíritu tuo.
Diz, conforme a qualidade da Missa, ou Ite, Missa est, ou Benedicámus Dómino. Graças a Deus.
℣. Ite, Missa est.
℟. Deo grátias.
Então o celebrante inclina-se diante do meio do altar e, com as mãos juntas sobre ele, diz em segredo:
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ maiestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Em seguida beija o Altar; e erguendo os olhos, estendendo, elevando e juntando as mãos, e inclinando a cabeça à Cruz, diz:
Benedícat vos omnípotens Deus,
E voltado para o povo, abençoando uma só vez, mesmo nas Missas solenes; na Missa Pontifical abençoa-se três vezes, como se contém no Pontifical. Em seguida prossegue:
Pater, et Fílius, ✠ et Spíritus Sanctus.
℟. Amen.
Em seguida o sacerdote, no lado do Evangelho, com as mãos juntas diz:
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
E assinalando com o sinal da cruz primeiro o Altar ou o livro, depois a si mesmo na testa, na boca e no peito, diz:
℣. Inítium + sancti Evangélii secúndum Ioánnem.
℟. Glória tibi, Dómine.
Ioann. 1, 1-14
Com as mãos juntas prossegue:
In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.
Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine.
Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine eius: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. Genuflecte dizendo: Et Verbum caro factum est, E erguendo-se prossegue: et habitávit in nobis: et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.
℟. Deo grátias.
Concluído o Evangelho de São João, retirando-se do Altar, em ação de graças diz a Antífona Trium puerórum, com o restante, como se contém no início do Missal.